فول فایل

اول دفتر اوّل دفتر به نام ایزد دانا صانع و پروردگار حیّ توانا سپاس و ستایش خداوندی را سزاست که به واسطه ی ارسال رُسل و ابلاغ کتب دل های رمیده را آرمیده ساخت. خداوندی را ستایش کنیم و نیایش نماییم که عفوش خطاپوش است. پاکا ! ملکا ! مُلکِ جان ها از آن توست و جمله دل ها به فرمان تو. سر پادشاهان گردن فراز به درگاه تو بر زمین نیاز ملکا ! ما را از دام هوارهایی ده و راه هُدی راهنمایی کن. یا الهی و ربّی و سیّدی ! همه را چشم امید به درگاه تو باز است و دست نیاز به رحمت تو دراز. [1] خدایا، آنان که نمی دانند، بیاموز که بدانند و به آنان که می دانند، بیاموز که عمل کنند. ای حلاّل مشکلات پنهان، درمان آن دردها که به هیچ کس نمی توان گفت، در دست های توست ! ما را محتاج دست های درد ناشناس مکن. خدایا، امان از دست های پنهان شیطان ! روح و جان ما را از سلطه ی پنهان شیطان برهان.[2] بسم الله معراج القلوب الاولیاء ، بسم الله نور سرّ الاصفیاء ، بسم الله شفاء صدور الاتقیاء بسم الله کلمه التقوی و راحه الثکلی و شفاء المرضی، بسم الله نور دل دوستان است، آئینه ی جان عارفان است، چراغ سینه ی موحدان است، آسایش رنجوران و مرهم خستگان، شفای درد و طبیب دلان است. در هجر تو کار بی نظام است مرا شیرین همه تلخ و پخته خام است مرا در عالم اگر هزار کام است مرا بی نام تو این بسی حرام است مرا [3] «بسم الله الرحمن الرحیم» اول بار در کجا آمده است؟ پاسخ این پرسش در بحارالأنوار نقل شده، آنجا که می گوید : القرآن – مبتدؤه بسم الله الرحمن الرحیم. [4] و در معنای بسم الله در کتب احادیث آمده است که : بسم الله ای استعین – بالله [5] و نیز : اِنَّ بسم الله الرحمن الرحیم امانَ [6] و بسم الله خیر الاسماء و اکرم الاسماء. [7] در تفسیر کشف الأسرار در باب معنای بسم الله آمده است : بسم الله معناۀ بَدأتُ بسم الله فابدَؤا می گوید، در گفتم به نام خویش، در پیوستم به نام خویش و آغاز کردم به نام خویش. در گیرید به نام من، در پیوند به نام من، آغاز کنید به نام من. اسم – اینجا به معنی ذات است. و در جایی دیگر مولّف کشف الاسرار می نویسد : «بسم الله الرحمن الرحیم» اشتقاقِ «اسم» از سمّو است و معنی سمُّو ارتفاع است، یعنی که نام سماء نامورست و نشان ارتفاع او. خالق جل ثناؤه بی عیب و با عزّت و با جلال است و با لطف و با جمال است. وجود او دل ها را کرامت است ! شهود او جان ها را ولایت است ! نادر یافته در عیان، و شیرین در حکایت است! یک نظر به عنایت اگر کند، همه را کفایت است. اگر روزی بیندازد کمند از برج ایوانش بسا دل ها که اندر حضرت او در شکار آرد [8] چرا کارها را با نام و یاد خدا و با ذکر بسم الله آغاز می کنیم؟ نظامی شاعر توانای پارسای پارسی در پاسخ این پرسش در یک بیت بیان می دارد. بسم الله الرحمن الرحیم هست کلید در گنج حکیم و تمامی بزرگانی که به خصوص در ادب فارسی آثار گران سنگی از خویش به یادگار نهاده اند در دیباچه و یا مقدمه ی آنچه که آفریده اند از آفریدگارشان یاد می کند.